Afbeelding
Foto: Astrid Timmers

Column Luc: Onkwetsbaar

Algemeen Column

Son en Breugel - Ooit, toen ik nog jong was, heb ik een keer motorgereden. Ik zat achterop bij mijn broer, destijds van mening dat auto’s niets meer waren dan ‘pedaalemmers’. We waren op weg naar het ziekenhuis, om onze moeder te bezoeken. Angstvallig hield ik me vast aan de motor, de wereld zoefde aan me voorbij, soms kwam die akelig dichtbij. Het avontuur heb ik overleefd, liefde voor de motor heeft het me niet bijgebracht. Ik houd het nog steeds liever bij ‘pedaalemmers’!

Laatst zat ik in mijn eigen trouwe pedaalemmer, op weg van mijn oude naar mijn huidige thuis. Het was ouderwets druk op de snelweg, plots was het alsof ik me in een actiefilm à la Hollywood bevond. Even voelde ik me figurant in een spannend verhaal.

Uit het niets kwam een jongeman op de motor aan. Een andere auto was me aan het inhalen, blijkbaar ging het hem niet snel genoeg. Zonder aarzelen gaf hij gas, en wurmde zich tussen de twee auto’s door. Ik miste de piepende, rokende banden, gepaard met de snelle muziek, zodat je wéét dat het spannend is. Het paste maar net, wonderbaarlijk genoeg ging het goed. Mijn mond viel open van verbazing, over zoveel geluk. Mijn mond viel nog verder open toen ik zag dat de jongeman een al even jonge dame achterop had zitten. Gekleed in een flinterdun jasje, wél met een helm op.

Ze hield zich krampachtig aan de motor vast. Als het echt een Hollywoodfilm was geweest, had ze haar slanke armen om zijn gespierde middel geslagen. Dat zou in het script staan, zeker als ik het zou mogen schrijven. Een teken aan de wand, al is het invullen. Het zou immers kunnen dat het broer en zus zijn. Misschien is hij wel een stuntman van beroep. Misschien was de dame in kwestie inderdaad niet bepaald blij met het rijgedrag van de jongeman.

Het was geen actiefilm, het was echt. Voor mij was zijn rijgedrag roekeloos, voor hem wellicht de normaalste zaak van de wereld. Hij zal denken dat hem niets kan overkomen, hij zal het gevoel hebben dat hij onkwetsbaar is. Net als in de film.

Deze keer had hij geluk en gelijk, ik hoop dat er geen moment komt dat zijn geluk op is. Het leven is geen Hollywoodfilm met altijd een happy end, waar de held de meest krankzinnige stunts uithaalt én overleeft.

Onkwetsbaar zijn we geen van allen.