Nancy van Heeswijk is eindelijk zichzelf

Son en Breugel - Met een lichte ondertoon van spanning kondigde Nancy van Heeswijk de afgelopen tijd haar nieuwe voorstelling aan. Een optreden waarin ze zichzelf letterlijk en figuurlijk bloot zou geven. Comédienne Nancy geniet bekendheid door typetjes als zuster Begonia, maar wil na 25 jaar eindelijk een keer als zichzelf optreden. In een twee uur durende voorstelling laat ze zien dat ze dat veel eerder had moeten doen.

Redactie: Arndt van Ruremonde
Foto: Wil Feijen

Het begin is wat aarzelend, Nancy oogt wat zenuwachtig. Maar na enkele minuten is ze op dreef en volgt een avond vol herkenning en soms ontroering. Met speels gemak weet deze comédienne de zaal mee te laten zingen en even later staat het publiek zelfs op de tribune te dansen.

Levensverhaal
Nancy vertelt over haar leven. Geen saai verhaal, maar een leven met ups en downs. Met twijfels en problemen die voor iedereen herkenbaar zijn. De wijze waarop ze het vertelt is bijzonder: bekende nummers heeft ze voorzien van een eigen vertaling. Rake teksten die haar verhaal vertellen en ondersteunen. De liedjes verbindt ze aan elkaar met wat grappen en grollen. Die zijn niet allemaal even sterk, veel mooier wordt het als ze de tijd neemt om haar verhaal te vertellen. Dan is het stil in de zaal en wordt er aandachtig geluisterd.

Zo hoort het publiek hoe het is gekomen dat ze zich altijd ‘verschuilt’ achter een typetje en over wat een scheiding met je doet, gevolgd door een ijzersterke tekst in Nancy’s versie van ‘House for sale’. Ze heeft het over de tekstbeleving van haar liedjes en wordt bijna poëtisch als ze ontroering vertaalt als ‘de herinneringen die uit je ogen lopen’.

Humor en zang
Haar stem komt volledig tot recht in de vele bekende nummers in de voorstelling. Zo mooi dat het bij haar versie van ‘De troubadour’ soms wel leek alsof Lenny Kuhr zelf op het podium stond. En de humor is in deze voorstelling nooit ver weg. Van een one-womanshow, waarin Nancy toch wordt begeleid (door een achtergrondkoortje van etalagepoppen), tot het verhaal waar de Zangeres zonder naam de inspiratie voor het nummer Mexico vandaan haalde. De lachers heeft ze helemaal op haar hand als tijdens dat lied de inspiratiebron daadwerkelijk van het dak van het theater naar beneden komt.

Helemaal haar typetjes loslaten kan Nancy nog niet. Ze zijn onderdeel van haar levensverhaal, maar om van de voorstelling een succes te maken, heeft ze hen niet nodig. Aan het eind van de avond is het duidelijk: de echte Nancy is beter dan haar typetjes. Nancy kan eindelijk helemaal zichzelf zijn!

Streamer-suggestie

Soms zo ontroerend dat de herinnering uit je ogen loopt